31 Ekim 2013 Perşembe

Sessiz Yalnızlık





Gitme!

...
Her ne kadar aksini idda etsem de 
Her ne kadar kendimi kandırsam da 
Bu duruma kendim sebep oldum biliyorum
Bu çaresizliğe, bu yalnızlığa,

Oysa sen varken daha bir neşeli, 
Daha bir gerçekçiydi gülüşüm.
Ama şimdi aciz bir kukladan farkı yok bu suratın
Her hareket yapmacık, 
Her mimik sahte...

Her defasında  ben kendimle barıştım diyorum
Bunun yalan olmadığını söylüyorum,
Ama anca kendimi kandırıyorum
Bir nevi çocuk gibi oynuyorum benliğimle.

Hani bir işe yarayacakmış gibi,
Resmen sarsıyorum bedenimi 
Yıkmaya çalışıyorum tabularımı
Ama ne çare ki bu nafile uğraşım
Şimdi sadece kilidi bozulmuş bir kasa gibiyim sensiz 

Hele ki bu sensizliğin tek suçlusu sadece "ben" olunca 

Daha da bir ağır geliyor bu sessiz yalnızlık.

Bu yokluk iyiden iyiye sıkıyor

Patlatacak kıvama getiriyor yüreğimi 
Ne kadar çabalasam da kurtulamıyorum 
Her defasında yakalıyor,
Her defasında sıkıştırıyor makus kaderim 
Oysa şimdi sen olsan yanımda 
Vız gelirdi dağı delmek bana.






Volkan KOPUZOĞLU

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme